جدید ترین عناوین خبری امروز
واریته

توجه: رمز عبور شما به صورت اتوماتیک به ایمیل شما ارسال خواهد شد.

حاشیه های جشنواره فیلم فجر

این قصه سر دراز دارد…

ظواهر امور نشان از آن داشت که فجر ۳۵ ام با تمامی حواشی خود به خاطره ها سپرده شده است.لیکن گویی این تنها ظاهر ماجراست و این قصه ی نسبتا پر غصه شدیدا سری دراز دارد.البته به قول مسعود خان فراستی عبارت سر دراز آدم را خلاص می کند.این جریان دیگر زنجیر پاره کرده و حسابی خودی و غیر خودی را به جان هم انداخته.

موج اعتراضات به برنامه هفت، شخص بهروز افخمی و مسعود فراستی از مراسم اختتامیه ی جشنواره ۳۵ ام آغاز شده بود و به نظر می رسید پنبه زنی دوستان هفتی ابدا مورد پسند عده ای از هنرمندان،خصوصا از نوع سیمرغ بگیرشان نبوده و اندک اندک صدای طبل اعتراضات به هفت و سیاست هایش بلند و بلند تر شد.اما بگذریم

بگذریم و برسیم به موج دوم جنجال شروعش آن جا بود که اعضای کیمیسون فرهنگی مجلس محترم تصمیم گرفتند که وظیفه ی پسا جشنواره ای خویش را انجام دهد و بنشیند به بررسی عملکرد جشنواره،دقیقا همین جا بود که مسعود خان فراستی و نظراتش درباره ی گشت ۲ جنجال جدید را رقم زد. و این زبان سرخ همانا و عصبی شدن جناب فرخ نژاد نیز همانا.

در واریته بخوانید: نامه اعتراضی حمید فرخ نژاد به مسعود فراستی/دلم برات سوخت آقا مسعود!

فراتر از این حواشی اما چیز هایی هست که برای دیدن آن باید کمی از جو خارج شویم و از بیرون ماجرا را رصد کنیم.خارج از گود بودن و دیدن ماجرای در آرامش کامل باعث رسیدن به بدیهیاتی می شود که قابل کتمان کردن و نادیده گرفتن نیست.

اهمیت نقد و تاثیر گذاری آن در سینما مسئله ای کاملا بدیهی است.این موضوع در تمام جوامعی که به نوعی با سینما عجین شده اند وجود دارد و همگان از میزان این تاثیر گذاری آگاهند.مسئله ای که در کشور ما به شدت به موضوعی لاینحل تبدیل شده و هر روز بحران سازی می کند.

احترام به نقد شاید مهم ترین وظیفه ی صاحب اثر پس از ارائه ی دستاورد خود می باشد.عملی که در فضای سینمایی ما به ندرت اتفاق می افتد.قطعا برای مولف بهتر است که به جای ایراد گرفتن به لحن منتقد ، نقد را بپذیرد و درصدد پاسخ گویی بر آید.

شاید جلسه نقد و بررسی فیلم ایستاده در غبار که با حضور محمد حسین مهدویان و مسعود فراستی در برنامه هفت تشکیل شد نمونه ی بارز یک برخورد حرفه ای از یک کارگردان در برابر منتقد باشد.مهدویان در برابر نقد نشست گوش فرا داد،نقد را پذیرفت و در نهایت برابر بسیاری از نظرات منتقد نیز جواب های قانع کننده ای داشت.این نمونه ی واضح نشان گر آن است که وقتی فیلمساز به کار خود اطمینان داشته باشد،دیگر نیازی به دعوا و درگیری وجود ندارد.

در نهایت به نظر می رسد وجود این حواشی همیشه به رونق سینمای ایران کمک کرده و خود باعث کشیده شدن مخاطبین به سمت سالن های سینما می شود.اینجاست که بهترین داوران نقش خود را ایفا می کنند.مخاطبین سینما بسیار باهوش اند و به خوبی تفاوت یک اثر خوب و بد را درک خواهند کرد و فراتر از نظر هر منتقد و کارشناسی همیشه این مخاطبین هستند که اثری را برای ماندگار شدن در تاریخ انتخاب می کنند.

ورود به سایت دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

اعلام کردن به
avatar
wpDiscuz