جدید ترین عناوین خبری امروز
واریته

توجه: رمز عبور شما به صورت اتوماتیک به ایمیل شما ارسال خواهد شد.

موضوع فیلم زیر سقف دودی

نقد و بررسی فیلم «زیر سقف دودی»

آخرین فیلم پوران درخشنده به نام «هیس! دخترها فریاد نمی زنند» یکی از آثار محبوب سالهای اخیر سینمای ایران می باشد که توانست مخاطبین زیادی را پای اثر بنشاند و بار دیگر نام پوران درخشنده را به عنوان کارگردان اجتماعی آثار اجتماعی بر سر زبانها بیندازد. حالا او پس از ۴ سال با «زیر سقف دودی» به سینما آمده و این بار به روابط از هم پاشیده یک خانواده می پردازد.

زوج فیلم یعنی مریلا زارعی و فرهاد اصلانی یکی از غیرقابل‌ باورترین زوج‌های این سال‌های سینمای ایران هستند که تماشاگر حتی نمی‌تواند متوجه دلیل اختلاف و فاصله‌ای که آنها در تمام این سال‌ها از یکدیگر گرفته‌اند، چیست.

موضوع فیلم زیر سقف دودی

آنها زیر یک سقف زندگی می‌کنند اما زندگی جداگانه‌ای دارند در عین اینکه مرد، زن صیغه‌ای دیگری دارد که همه حرف‌ها و درد و دل‌هایش با اوست و در طول فیلم همواره رفتاری بی‌دلیل تند و سبع با همسرش دارد بدون اینکه سازنده و فیلم‌نامه‌نویس کوچک‌ترین دلیل و زیر متن منطقی و قابل‌توجهی برای این رفتارهای اغراق‌آمیز کاراکترشان داشته باشند.

فیلمنامه «زیر سقف دودی» سرشار از ضعف های عجیب و ساختاری است که در وهله اول، ضعف شخصیت پردازی است که بیش از هر ضعف دیگری به چشم می آید. متاسفانه در اثر جدید پوران درخشنده شخصیت های داستان تک بُعدی هستند و بطور کامل یک تیپ را تشکیل می دهند.

بهرام مردی همواره خشن و بی اعصاب است که به نظر می رسد هرگز توان انجام گفتگو را ندارد و عصبانیت او از ابتدا تا انتهای فیلم همراه اوست و انعطاف پذیری از او رخ بسته! شیرین نیز وضعیت بهتری از او ندارد و زنی منفعل هست که تنها در تصویر حضور دارد تا دیگران به کنار او بیایند و نصیحت های اجتماعی را نثارش نمایند.

موضوع فیلم زیر سقف دودی

«زیر سقف دودی» در مقام مقایسه با دیگر فیلم‌های درخشنده، امتیاز پایین‌تری می‌گیرد. در «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» تماشاگر تا حدی درگیر با موضوع دختربچه و این تابوی اجتماعی بزرگ بود و کنجکاو به دانستن آخر ماجرا و یا در «شمعی در باد» اگر به‌واسطه حضور بهرام رادان و بازی خوب شهاب حسینی، مخاطب تا انتها پیگیر فیلم می‌شد، در اینجا حتی دلیلی هم برای دنبال کردن فیلم تا انتها وجود ندارد، نه صحنه‌ای، نه بازی ویژه‌ای نه رویداد مهمی.

در تمام دقایق اثر، فیلمساز بجای مطرح کردن سوژه و پرداخت آن در مقوله سینما، به بازگو کردن مطالب اجتماعی که احتمالاً درخشنده در سالهای اخیر مطالعه کرده می پردازد و آن را به همان سر و شکل ژورنالیستی به مخاطب ارائه می کند! جالب آنکه فیلم هرگز به شخصیت های داستانش نزدیک نمی شود و ابعاد دیگری از وجود آنها را برای مخاطب عیان نمی سازد و تنها به بازگو نمودن مطالعات کارگردان از زبان شخصیت های فیلم بسنده می کند.

موضوع فیلم زیر سقف دودی

«زیر سقف دودی» از آن دست فیلم‌هاست که برخلاف هدف کارگردان، بلافاصله بعد از پایان یافتن و خروج تماشاگر از سالن سینما از یاد می‌رود و چیزی ازش باقی نمی‌ماند.

به درستی مشخص نیست که چطور اثری در حد و اندازه های « زیر سقف دودی » سر از سالن های سینما درآورده و به اکران عمومی رسیده. اثری که نه در فیلمنامه غنی است و نه حتی در موارد فنی نیز احترامی را کسب می کند. جدیدترین اثر پوران درخشنده چیزی جز نصیحت ها و بازگویی مطالعات اجتماعی فیلمسازش نیست که بجای آنکه در قالب یک کتاب یا مقاله منتشر شود، به همان فرمت مشخص به اشتباه به سالن سینما آمده و مخاطب هم محکوم به تماشای این داستان ژورنالیستی با زبان ژورنالیستی بر پرده سینماست.

ورود به سایت دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

اعلام کردن به
avatar
wpDiscuz