جدید ترین عناوین خبری امروز
واریته

توجه: رمز عبور شما به صورت اتوماتیک به ایمیل شما ارسال خواهد شد.

نقد فیلم نهنگ عنبر دو

نگاهی بر نهنگ عنبر ۲

با ذهنیت نا امید از پیشینه ی نه چندان موفق شماره دو های سینمای ایران به سینما رفتیم تا تازه ترین اثر سامان مقدم، نهنگ عنبر ۲ را به تماشا بنشینیم. با وجود اینکه ذهنیتم بیراه نمیگفت و نهنگ عنبر ۲ قدمی جلو تر نسبت به نسخه ی شماره ی یک آن نبود اما در این دوره ی بی محتوایی سینمای کمدی (لازم به ذکر است که سینما به معنای اصل کلمه مقصود ماست) لنگه کفش هم نعمتی است یا شاید بتوان گفت که در نبود لیلی با من است ها و مارمولک ها باید به همین ته روزنه های امید دل خوش کنیم و گر نه مجبوریم برویم سراغ نمونه های بد تر.
تا از بند اول صحبت هایم برداشت نا صحیح رخ نداده عرض کنم که جملات بالا تنها درد و دل یک عاشق سینماست با خودش و با نگاه نسبی به سینمای کمدی ایران امروز نمیتوان این فیلم را جز دسته ی بد ها قلمداد کرد.در واقع فیلم در قدم های اصلی خود به کم ترین وظیفه ی کمدی جامه عمل پوشانده و تلاش خود را کرده که بدون لودگی مخاطب را بخنداند.که البته باید اعتراف کنیم که تا حدود زیادی موفق شده.هر چند که عوامل این موفقیت هم خودش جای بحث دارد و اگر مجال بود به آن خواهیم پرداخت.

نقد فیلم نهنگ عنبر دو
اما بیایید کمی زوم کنیم روی نهنگ عنبر ۲ یا بهتر است بگوییم نهنگ عنبر ۲ سلکشن رویا.که اصل مشکل ها هم از همین جا شروع می شود.در واقع فیلم اصلا سلکشن رویا نیست و دوباره همان سلکشن عطاران(ارژنگ قصه)است و تمام.انگار نسخه ی شماره ۲ همان پلان هایی است که در نسخه ی یک پشت باکس تدوین حذف شده و نه چیز دیگر…البته این یک برداشت شخصی است و صاحب اثر می تواند ادعا کند که مقصود از انتخاب این عنوان برای فیلمش به نوعی شیطنتی بوده برای وسوسه انگیز تر شدنش که با ترفند نوار کاست های قدیمی و داستان نوار آهنگ های مورد علاقه رویا و سلکشن شدنش به آن پاسخ داده است که اصلا ادعای قانع کننده ای نیست.
فیلم ابدا قصه ی مشخصی برای روایت ندارد که البته حصول این اتفاق طبیعی است.قصه هر چه که بود در نسخه ی یک روایت شد. بن مایه ی بخش اول بر پایه ی عشق ارژنگ به رویا بنا شده بود و حالا در نسخه ی شماره ۲ زمانی که قرار است عاشق قصه ی ما بعد از ۴۰ سال انتظار به معشوقش برسد دیگر چیزی نمی ماند برای روایت کردن پس به ناچار خالق می رود به سراغ گذشته و تکه های گم شده ای از این پازل که ابدا هم قسمت های مهمی از آن نیستند.فلش بک اینجاست که می شود حلال مشکلات فیلمساز و لابلای سفر ارژنگ و رویا که از تهران راهی شمال هستند تا در آنجا عروسی خود را جشن بگیرند این فلش بک ها دائما پرتابمان می کند به گذشته. اما ماحصل این پرتاب شدن ها ختم نمی شود به قصه و روایتی جذاب و جدید بلکه حاصل تعدادی اپیزود از گذشته ی رویا و ارژنگ و جمع های دوستانه آن هاست.البته بی انصافی است اگر بگوییم کمدی این تکه ها بد از آب در آمده.نه تنها بد نیست بلکه در بسیاری از مواقع به شدت خنده دار هم است.اما برای رسیدن به این تعریف از فیلم ناچاریم ۲۰ تا ۳۰ دقیقه اول فیلم را از ما بقی جدا کنیم.دقایقی که انصافا نه حرفی برای گفتن دارند و نه کمدی قابل ملاحظه ای. هر چند مقدم تلاش کرده تا خلا این بخش را با موسیقی پر کند و شاید در دید مخاطبی که در سینماست ‌موفق هم‌ شده باشد(جو سینمایی که فیلم را در آن دیدم نشان از این حقیقت داشت) اما این حجم از موسیقی اندکی پس از شروع فیلم واقعا توی ذوق می زند .البته تلاشی که برای بیرون کشیدن کمدی از دل این حجم موسیقی صورت گرفته مشهود و قابل تحسین است.اما اگر به عنوان مخاطبی بی اطلاع از ژانر فیلم به سینما بروید گمان خواهید کرد که با یک فیلم موزیکال طرف هستید نه یک کمدی عاشقانه

نقد فیلم نهنگ عنبر دو
و اما بحث پیرامون چرایی و عوامل موفقیت نهنگ عنبر ۲ در خنداندن مخاطبانش. این روزها سینمای کمدی ما یک نسخه ی بی چون چرا برا موفقیت پیش روی خود می بیند و آن هم پدیده ایست به نام عطاران.اینجاست که شخصیت یک بازیگر فراتر از تلاشش جلوی دوربین به کمک اثر می آید و تنها حضورش جلوی دوربین می تواند موجبات خنده ی مخاطب را فراهم کند.البته این موضوع قطعا برای رضا عطاران یک عیب به شمار نمی آید زیرا بدون شک سینما دوستان درخشش او در فیلم دهلیز ساخته ی بهروز شعیبی در کاراکتری کاملا متفاوت با همیشه اش را فراموش نکرده اند.البته تجربه ثابت کرده در جایی که فیلم اساسا فیلم نباشد(نمونه اظهر من الشمس است) کاری از دست عطاران نیز بر نخواهد آمد.
در فیلم، فراترازعطاران یا به نوعی در کنار توانایی های او با شوخی هایی در کلام والبته موقعیت طرف هستیم که قادر است بدون چنگ زدن به هر دامانی از مخاطبش خنده بگیرد.در حالی که همین روزها شاهد آثاری به شدت پر فروش در زمینه کمدی هستیم که نه تنها خنده دار نیستند بلکه مخاطبی را که به امید دیدن یک فیلم درست و حسابی به سینما آمده ، دچار بهت زدگی خواهند کرد.

ورود به سایت دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

اعلام کردن به
avatar
wpDiscuz

سینما و تلویزیون

پایان فیلمبرداری «گل نساء» اولین فیلم بلند داستانی «ستار چمنی‌گل»
پایان فیلمبرداری «گل نساء» اولین فیلم بلند داستانی «ستار چمنی‌گل»
70
با حضور تعدادی از سینماگران کشور کارگاه‌های آموزش حرفه‌ای سنقر و کلیایی برگزار شد
60
تورج اصلانی سینمای ایران
تورج اصلانی جایزه ویژه جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «دهوک» را گرفت
27
جشنواره فیلم مستقل
ششمین جشنواره فیلم مستقل «خورشید» در بندرعباس
34
جشنواره فیلم خورشید
ششمین جشنواره فیلم مستقل خورشید
32