جدید ترین عناوین خبری امروز
واریته

توجه: رمز عبور شما به صورت اتوماتیک به ایمیل شما ارسال خواهد شد.

اندر احوالات فجر سی و پنجم

اندر احوالات فجر سی و پنجم

سرانجام، سیمرغ سینمای ایران برای ۳۵ امین بار به هوا برخاست تا در سال پیش رو ماحصل تلاش هایش را بر پرده ی نقره ای سینما ها به تصویر بکشد.پروازی که بی شک ،یکی از پر حاشیه ترین پرواز های این پرنده ی دوست داشتنی در طول سال های عمرش به حساب می آید.سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر در حالی به پایان رسید که در طول دوران برگزاری و اکران فیلم های جشنواره و همچنین پس از اعلام اسامی نامزد ها با انتقادات و حواشی بی شماری رو برو شده بود.بسیاری از اهالی سینما و صاحب نظران در این حوزه نسبت به سطح کیفی فیلم های جشنواره موضع گیری کرده و معتقد بودند که فیلم های امسال قدم رو به جلویی برای سینمای ایران به حساب نخواهد آمد.حال که چند روزی از اختتامیه فجر ۳۵ می گذرد، توجه به نکاتی پیرامون این جشنواره خالی از لطف نخواهد بود.

هر چند که رییس سازمان سینمایی و هم چنین دبیر برگزاری جشنواره بر این باور بودند که شرایط بوجود آمده و تمامی انتقادات و حواشی اطراف آن کاملا طبیعی است و ذات هر جشنواره می باشد اما این حجم از انتقادات نسبت به سطح فیلم ها و البته عملکرد هیئت محترم داوران در نوع خود بی سابقه و البته عجیب به نظر می رسید.

در این میان برنامه هفت که به نوعی  تنها برنامه کاملا تخصصی صدا و سیما در حوزه ی سینماست یکی از جدی ترین و بی رحم ترین منتقدان عملکرد جشنواره به حساب می آمد.نظرات مسعود فراستی و سعید قطبی زاده که منتقدین هفت در ویژه برنامه های شب های جشنواره بودند حواشی زیادی را در میان اصحاب رسانه و البته هنرمندان به وجود آورد.تا جایی که عده ای اهالی هنر و حتی تعدادی از برندگان سیمرغ نیز به این انتقاد ها واکنش نشان دادند و معتقد بودند که برنامه هفت قصد دارد میان هنرمندان شکاف ایجاد کند.

دایره موضع گیری های منفی تنها به برنامه ی هفت مختوم نمیشد و نظرات سایر منتقدین نیز نشان از این بود که نباید انتظار عجیب و غریبی از خروجی این جشنواره داشته باشیم.هر چند که اوضاع اکران از قوانین و روابط مشخصی پیروی نمی کند اما قطعا شرایط خاص حاکم بر این جشنواره بر روی جو اکران های عمومی بی تاثیر نخواهد بود.

و اما فارغ از هر گونه حاشیه ای و با توجه به تمامی اشکالاتی که به روند اجرایی جشنواره اعم از انتخاب فیلم ها، تعداد و شرایط فیلم های بخش مسابقه ، نوع داوری ها و در مجموع انتقاداتی که به کلیت جشنواره ی فجر وارد است ، نکات مهم تری وجود دارد که کمتر مورد پرداخت قرار گرفته است.

با وجود اینکه که بسیاری از صاحب نظران سینما بر این باور اند که فجر سی و پنجم نتوانسته است قدمی مثبت و رو به جلو به حساب آید اما در میان همین نابسامانی نقاط مثبت و شفافی دیده می شود که شاید بتوانند بر خلاف طعم تلخ بسیاری از فیلم های جشنواره، کورسویی از امید را برای مخاطبین به ارمغان آورند.

بی شک حضور محمد حسین مهدویان همراه با دومین اثر بلند سینمایی اش جز موارد خاص این جشنواره به شمار می آید.ماجرای نیمروز که به اعتقاد بسیاری از منتقدین و صاحب نظران و البته بر اساس نظر مردم، یک سر و گردن از سایر فیلم های جشنواره برتر بوده است نشان از آن دارد که سینمای ایران قرار است باری دیگر پدیده ای را به جامعه ی سینمایی هدیه کند.توانایی های خاص مهدویان در دراماتیزه کردن وقایع تاریخی و نمایش آن به گونه ای باور پذیر در نوع خود مثال زدنی است.

هر چند در میان سینما گران تازه وارد این جشنواره و فیلم سازان فیلم اولی تجربه های ناموفق زیادی مشاهده شد اما حضور منیره قیدی به عنوان یک فیلم ساز فیلم اولی همراه با ویلایی ها، اثر تحسین شده و البته نادیده گرفته شده ی وی، سینما دوستان را به ظهور یک فیلم ساز موفق امیدوار می کند تا در  کنار سایر بانوان سینما گر ایرانی به موفقیت های چشمگیری در این عرصه برسد.

در نهایت ماحصل فیلم های جشنواره نشان از عدم موفقیت سینما گران با سابقه و در نقطه مقابل موفقیت چند فیلم ساز جوان دارد. این مسئله از جهاتی مایه ناراحتی است و چرایی به وجود آمده برای عدم موفقیت سینماگران با تجربه سوال مهمی است که پاسخ آن به حل بساری از مشکلات کمک خواهد کرد. از سویی دیگر موفقیت جوان تر ها مایه مباهات است و بی شک این موضوع نوید بخش سینمایی پویا و رو به جلو خواهد بود.

ورود به سایت دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

اعلام کردن به
avatar
wpDiscuz