جدید ترین عناوین خبری امروز
واریته

توجه: رمز عبور شما به صورت اتوماتیک به ایمیل شما ارسال خواهد شد.

نقد و بررسی فیلم ماجرای نیمروز

نقد و بررسی ماجرای نیمروز

ماجرای نیمروز ساخته محمدحسین مهدویان از سری فیلم‌های اکران شده است که مورد استقبال علاقمندان قرار گرفته و توانسته فروش خوبی را در گیشه های سینمایی داشته باشد در این گزارش با واریته همراه باشید.

زمانی که یک سال پیش بعد از دیدن ایستاده در غبار از سینما خارج می شدم برایم عجیب و البته خوش آیند بود که بار دیگر سینما باید در برابر استعداد و توانایی یک فیلمساز جوان کلاه از سر بر دارد.بعد از دیدن اولین فیلم محمد حسین مهدویان، برایم روشن شده بود که مجموعه ی بی نظیر آخرین روز های زمستان، چیزی فرا تر از یک اتفاق بوده و این فیلمساز جوان آمده تا تواناییش را تمام و کمال به رخ بکشد.برای من و هم سالان من که سال های سال از حال و هوای جنگ و آدم های آن روزها دوریم هنرنمایی مهدویان در به تصویر کشیدن پرتره ای از یک سردار جنگ بدون کوچک ترین زیاده گویی و فرافکنی از واقعیت، حیرت آور بود.

نقد و بررسی فیلم ماجرای نیمروز

به شخصه زمانی که از داستان فیلم دوم مهدویان با خبر شدم بی صبرانه دیدن دومین اثر سینمایی این کارگردان را انتظار می کشیدم و حالا بعد از تماشای ماجرای نیمروز، می توان گفت که مهدویان با این فیلم، در کنار دیکته کردن هنر و توانمندی های خویش، عشق به سینما را برای مخاطبین خود به ارمغان آورده است.برای یک فیلمساز سخن گفتن از دورانی که خود در آن نزیسته کاری بس دشوار خواهد بود و این مهم در ارتباط با ماجرای نیمروز بسی دشوار تر.زیرا که این فیلم برگی از تاریخ معاصر را رقم می زند، یعنی زمانی از تاریخ ایران که تنها سی و اندی سال از ما فاصله دارد و این یعنی فیلمسازی روی لبه ی تیغ.بدون شک کنکاش اتفاقات مهم در سال پرماجرا و البته دراماتیک ۶۰، قدرت ریسک و توانمندی زیادی را می طلبد،دقیقا همان فاکتور هایی که در این کارگردان جوان به وفور دیده می شود.

و اما برسیم به ماجرای نیمروز،فیلمی که بدون اغراق همه چیزش درست از آب در آمده است.از بازی ها شروع کنیم که تک تک آن ها در حد اعلای خود نمایانند،دقت و حساسیت فیلمساز در اکت چهره، بدن و حتی نوع بیان دیالوگ های تمام کاراکتر ها به چشم می خورد و تمام این ریزبینی های مهدویان باعث شده تا شاهد بازی هایی باشیم که کمتر کسی می تواند به آن ها ایراد وارد کند.خصوصا هادی حجازی فر که پس از درخشش در ایستاده در غبار بار دیگر توانایی هایش را به رخ کشیده است.

نقد و بررسی فیلم ماجرای نیمروز

بعد از تجربه موفق ایستاده در غبارو فیلمبرداری با نگاتیو مهدویان باز هم از این جنس تصویر بهره برده و با استفاده از توانمندی های فیلمبردار باهوش خود،هادی بهروز وجوه بصری ماجرا نیمروز را به شکلی خیره کننده خلق کرده است.به جرات می توان گفت فیلمبرداری این فیلم در نوع خود شاهکار است.استفاده از نماهای تله در اکثر پلان های فیلم در ایجاد حس درونی کاراکتر ها به خوبی عمل می کند.دوربین نسبتا نا آرام هادی بهروز نه تنها آزار دهنده نیست بلکه به تبع شرایط روایت به ایجاد حس التهاب و تشویش در سراسر فیلم کمک بزرگی کرده است و دوربین در کنار خلق قاب های درست و جذاب،ابدا اضافه کاری نمی کند.

اما ویژگی اصلی و منحصر به فرد مهدویان در نوع روایت قصه هایش نمایان می شود.ایجاد حس دراماتیک در بطن اتفاقاتی کاملا واقعی و دراماتیزه کردن وقایعی که به ذات خاصیت دراماتیک ندارد در ماجرای نیمروز به اوج خود رسیده است.جالب اینجاست که مهدویان حد و حدود درام را به شدت می شناسد و با اینکه فضا قصه ذاتا می تواند بستر زیاده روی را فراهم کند، مهدویان با فاصله گذاری های مناسب بین اتفاقات و حوادث هم ضرب آهنگ را تحت کنترل خود در می آورد و هم حس درام را به قدری افزایش نمی دهد که اصالت مستند گونه ی روایتش خدشه دار شود.این رعایت حد و حدود در نوع نماهای اثر نیز به خوبی مشهود است.

نقد و بررسی فیلم ماجرای نیمروز

بد نیست که به تمام این موارد ساده گویی در پیشبرد روایت را نیز اضافه کنیم. من باب این موضوع یک سکانس از فیلم را برایتان مثال خواهم زد.صحنه کشته شدن موسی خیابانی را به خاطر بیاورید.اصرار مهدویان به ساده اجرا شدن این سکانس در انتخاب نوع نماها نیز مشخص می شود.در واقع مهدویان تلاش دارد که نشان دهد این اتفاقات همین قدر که می بینید ساده رخ داده.

در نهایت می توان گفت که مهدویان با ماجرای نیمروزش سطح توقع مخاطبین را بالا تر برده و در آینده باید منتظر آثاری شگفت انگیز تر از این کارگردان جوان و با استعداد باشیم.

ورود به سایت دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

اعلام کردن به
avatar
wpDiscuz